YKS AYT (Alan Yeterlilik Testi) Isı, Sıcaklık ve Genleşme #2

1. Celsius ve Fahrenheit dönüşüm bağıntısı: $\frac{C}{5} = \frac{F - 32}{9}$. 2. İki değerin eşit olması için $C = F = x$ yazılır: $\frac{x}{5} = \frac{x - 32}{9}$. 3. İçler dışlar çarpımı yapılır: $9x = 5(x - 32) \implies 9x = 5x - 160$. 4. $4x = -160 \implies x = -40$. Sonuç: C şıkkı.

1. Isı alışverişi formülü: $Q = m \cdot c \cdot \Delta T$. 2. Verilenler: $Q = 2000\text{ J}$, $m = 200\text{ g}$, $\Delta T = 70 - 20 = 50^{\circ}\text{C}$. 3. $2000 = 200 \cdot c \cdot 50 \implies 2000 = 10000 \cdot c$. 4. $c = \frac{2000}{10000} = 0.2\text{ J/(g}\cdot{}^{\circ}\text{C})$. Sonuç: B şıkkı.

1. Hal değişimi sırasında verilen ısı: $Q = m \cdot L_e$. 2. Verilenler: $m = 100\text{ g}$, $L_e = 334\text{ J/g}$. 3. $Q = 100 \cdot 334 = 33400\text{ J} = 33.4\text{ kJ}$. Sonuç: D şıkkı.

1. Özdeş kütleli ve aynı tür sıvıların karışım sıcaklığı aritmetik ortalamadır: $T_{\text{denge}} = \frac{T_1 + T_2}{2}$. 2. $T_{\text{denge}} = \frac{10 + 60}{2} = \frac{70}{2} = 35^{\circ}\text{C}$. Sonuç: C şıkkı.

1. Boyca uzama formülü: $\Delta L = L_0 \cdot \lambda \cdot \Delta T$. 2. Uzamalar eşit: $\Delta L_X = \Delta L_Y \implies L_X \cdot \lambda \cdot \Delta T = L_Y \cdot (2\lambda) \cdot \Delta T$. 3. Gerekli sadeleştirmeler yapılırsa: $L_X = 2 L_Y \implies \frac{L_X}{L_Y} = 2$. Sonuç: D şıkkı.

1. Isı iletimi (iletkenlik) katıların titreşimiyle, ışıma (radyasyon) elektromanyetik dalgalarla, konveksiyon ise akışkanların (sıvı ve gazlar) moleküllerinin yer değiştirmesiyle gerçekleşir. Sonuç: B şıkkı.

1. Saf maddeler hal değiştirirken (erirken veya kaynarken) verilen ısı sıcaklığı artırmaz, potansiyel enerjiyi artırır. Bu süreçte sıcaklık sabit kalır ancak kinetik enerji değişmezken iç enerji artar. 2. Seçeneklerde sıcaklık sabit kalır. Sonuç: A şıkkı.

1. Genleşme olayında cisimlerin boyutları sanki fotoğrafı büyütülüyormuş gibi her yönde artar. Bu nedenle delik yarıçapı da büyür, alan da artar. Sonuç: C şıkkı.

1. Alınan ısı verilen ısıya eşittir: $Q_{\text{alınan}} = Q_{\text{verilen}}$. 2. $m_1 \cdot c \cdot (40 - 20) = m_2 \cdot c \cdot (80 - 40)$. 3. $m_1 \cdot 20 = m_2 \cdot 40 \implies 20m_1 = 40m_2 \implies \frac{m_1}{m_2} = \frac{40}{20} = 2$. Sonuç: D şıkkı.

1. Özısı ayırt edici bir özelliktir (Doğru). 2. Birimi $\text{J/(g}\cdot{}^{\circ}\text{C})$ veya $\text{J/(kg}\cdot{}^{\circ}\text{C})$'dir (Doğru). 3. Maddenin miktarına bağlı değildir (Doğru). 4. Özısı büyük olan maddelerin sıcaklık değişimi daha yavaştır (Doğru). 5. Özısı, maddelerin kütlesine bağlı olarak değişir ifadesi yanlıştır çünkü özısı kütleden bağımsızdır. Sonuç: E şıkkı.

1. Suyun anormalliği gereği, su $+4^{\circ}\text{C}$'de maksimum özkütleye ve minimum hacme sahiptir. 2. Sıcaklık $+4^{\circ}\text{C}$'den $0^{\circ}\text{C}$'ye düşerken su genleşir, yani hacmi artar, özkütlesi ise azalır. Sonuç: B şıkkı.

1. Buharlaşma ısısı ($L_b$) ve verilen ısı $Q = m \cdot L_b$ bağıntısıyla kütleye ve buharlaşma ısısına bağlıdır. Ayrıca dış basınç kaynama sıcaklığını ve dolayısıyla buharlaşma için gereken enerjiyi etkiler. 2. Dolayısıyla üçü de etkilidir. Sonuç: E şıkkı.

1. Kapta erimeyen buz kalmışsa, su ve buz karışımının denge sıcaklığı $0^{\circ}\text{C}$ olmalıdır (çünkü buz erimeye devam etmektedir ve karışım erime sıcaklığındadır). Sonuç: A şıkkı.

1. Çift metaller ısıtıldığında genleşme katsayısı büyük olan metal daha çok uzar ve dışta (çemberin dış tarafında) kalır; genleşme katsayısı küçük olan metal ise iç tarafta (bükülme yönünde) kalır. Sonuç: B şıkkı.

1. Termodinamiğin üçüncü yasasına göre ulaşılabilecek en düşük sıcaklık mutlak sıfır noktası olup Kelvin ölçeğinde $0\text{ K}$, Celsius ölçeğinde ise $-273.15^{\circ}\text{C}$'dir. Sonuç: C şıkkı.

1. Sıcaklık ortalama kinetik enerjinin bir göstergesidir, ısı ise aktarılan enerji türüdür. 2. Sıcaklık maddeler için ayırt edici bir özellik değildir, ısı ise aktarılan bir miktar olduğundan 'bir maddenin ısısı' şeklinde ifade edilemez. 3. Seçeneklerde 'Sıcaklık maddeler için ayırt edici özellik değildir' ifadesi doğrudur. Sonuç: D şıkkı.

1. $Q = m \cdot c \cdot \Delta T$ formülü uygulanır. 2. Verilen ısılar eşit: $Q_K = Q_L \implies (3m) \cdot c_K \cdot \Delta T = m \cdot c_L \cdot \Delta T$. 3. Gerekli sadeleştirmeler yapılırsa: $3c_K = c_L \implies \frac{c_K}{c_L} = \frac{1}{3}$. Sonuç: A şıkkı.

1. Donma, yoğuşma ve kırağılaşma ısı veren (ekzotermik) olaylardır. 2. Erime, buharlaşma ve süblimleşme ise ısı alan (endotermik) olaylardır. Sonuç: C şıkkı.

1. Sıcaklığı artan katı tel genleşir, dolayısıyla boyu ($L$) ve kesit alanı ($A$) artar. 2. Kütle sabit kalırken hacim arttığı için özkütle ($d = \frac{m}{V}$) azalır. 3. Bu durumda sadece boyu ve kesit alanı artar. Sonuç: B şıkkı.

1. Sıcak su içine soğuk cisim atıldığında su ısı verir, dolayısıyla sıcaklığı azalır veya en kötü ihtimalle sabit kalır (su donma noktasında ise). Ancak net olarak ısı verdiği için iç enerjisi kesinlikle azalır. Sonuç: D şıkkı.