YKS TYT (Temel Yeterlilik Testi) Beylikten Devlete Osmanlı Siyaseti #1

Osmanlı Beyliği'nin Bizans sınırında (uc bölgesinde) yer alması, gaza ve cihat politikasını uygulamasına, bu sayede Türkistan ve Anadolu'dan gelen dervişlerin, gazilerin ve alp tiplerinin desteğini almasına zemin hazırlamıştır. Sonuç: B şıkkı.

İskân politikasının amaçları arasında göçebelerin yerleşik hayata geçirilmesi, fethedilen bölgelerin türkleştirilmesi ve kalıcılığın sağlanması ile konar-göçerlerin asayiş sorunlarının önlenmesi yer alır. Ancak gayrimüslim halkı zorla asimile ederek din değiştirtmek Osmanlı'nın genel hoşgörü (ismail/millet) politikasıyla bağdaşmaz. Sonuç: E şıkkı.

İstimalet politikasının temel hedefi, fethedilen bölgelerdeki yerli halkın dinine, diline ve geleneklerine karışmayarak Osmanlı yönetimini benimsetmek ve fetihleri kalıcı kılmaktır. Sonuç: C şıkkı.

Aşiret kuvvetlerinin savaşlardaki yetersizliği üzerine maaşlı ve düzenli askeri birliklerin (Yaya ve Müsellem) kurulması, devletin askeri teşkilatlanmada kurumsal bir yapıya geçtiğini kanıtlar. Sonuç: A şıkkı.

Karesioğulları'nın alınmasıyla Osmanlılar deniz gücüne (donanmaya) kavuşmuş ve Çimpe Kulesi'nin alınmasıyla Rumeli'ye geçiş kolaylaşmıştır. Sonuç: D şıkkı.

Anadolu'daki diğer beyliklerle mücadele edilerek Türk siyasi birliğinin sağlanması ve Anadolu'da tek bir merkezi otoritenin kurulması amaçlanmıştır. Sonuç: B şıkkı.

Pençik sistemi ile savaşlarda ele geçirilen esirlerin beşte birinin devlete ayrılarak asker yetiştirilmesi (Yeniçeri Ocağı'nın temeli), düzenli ve merkezi bir kapıkulu ordusu oluşturulmasını sağlamıştır. Sonuç: C şıkkı.

Ankara Savaşı'ndan sonra taht kavgalarının yaşanması ve devletin dağılma tehlikesi geçirmesi, merkezi otoritenin sarsıldığını ve siyasi birliğin geçici olarak bozulduğunu gösterir. Sonuç: E şıkkı.

Fetret Devri'ne son vererek devleti yeniden bir arada toplayan padişah Çelebi Mehmet'tir (I. Mehmet). Sonuç: A şıkkı.

Tımar sisteminde askerlerin ve memurların maaşlarının toprak gelirleriyle (vergilerle) karşılanması, hazineye yük getirmeden büyük bir ordu beslenmesini sağlamıştır. Sonuç: D şıkkı.

Osmanlı şehirlerinde esnaf ve zanaatkarların birliğini, üretim kalitesini ve meslek ahlakını denetleyen teşkilat Ahilik (Lonca) teşkilatıdır. Sonuç: C şıkkı.

Avrupa'nın ortak Haçlı güçlerine karşı kazanılan zaferler, Osmanlı'nın Balkanlardaki askeri üstünlüğünü ve gücünü kesin olarak kanıtlamıştır. Sonuç: E şıkkı.

Divan bir danışma meclisi olmasına rağmen son karar padişaha ait olduğundan, yönetimde mutlak otoritenin padişahın elinde bulunduğunu gösterir. Sonuç: A şıkkı.

Medreselerde dini ve pozitif bilimlerin birlikte okutulması, dönemin eğitim anlayışının çok yönlü olduğunu ve bilime önem verildiğini gösterir. Sonuç: B şıkkı.

Hukuk sisteminin hem şer'i hem de örfi unsurlardan oluşması, Osmanlı hukukunun esnek, pratik çözümler üretebilen ve toplumsal ihtiyaçlara göre şekillenen bir yapıya sahip olduğunu kanıtlar. Sonuç: D şıkkı.

Osmanlıların dönemsel şartlara göre hem siyasi/ticari ilişkiler kurması hem de gaza politikası gütmesi, dış politikada gerçekçi ve esnek (pragmatik) bir diplomasi izlediklerini gösterir. Sonuç: C şıkkı.

Tımarlı sipahilerin denetimi sayesinde toprağın boş kalması (çiftbozan) engellenmiş, tarımsal üretim düzenli bir şekilde sürdürülerek ekonomik istikrar korunmuştur. Sonuç: A şıkkı.

Ahilerin ve dervişlerin desteği, halkın devlete olan güvenini artırmış, toplumsal dayanışmayı güçlendirmiş ve devletin kısa sürede teşkilatlanmasını kolaylaştırmıştır. Sonuç: B şıkkı.

Balkanlardaki siyasi istikrarsızlık ve halkın baskı altında olması, Osmanlı'nın istimalet politikasıyla birleştiğinde fetihlerin hızlanmasını ve kalıcı olmasını kolaylaştırmıştır. Sonuç: E şıkkı.

Birden fazla başarılı politikanın ve unsurun bir arada yürütülmesi, Osmanlı'nın büyümesinin tek bir nedene değil, çok yönlü ve planlı devlet siyasetine dayandığını kanıtlar. Sonuç: C şıkkı.