TUS TUS Temel Tıp Bilimleri Dolaşım ve Solunum Sistemi Testi #1

Nodus sinuatrialis'i besleyen arteria nodi sinuatrialis (ramus nodi sinuatrialis), popülasyonun yaklaşık %60'ında arteria coronaria dextra'dan (RCA), yaklaşık %40'ında ise arteria coronaria sinistra'nın dalı olan ramus circumflexus'tan (Cx) çıkar. Dolayısıyla en sık köken aldığı damar arteria coronaria dextra'dır. Sonuç: B şıkkı.

Ventrikül kas aksiyon potansiyelinde Faz 2 (plato fazı), L-tipi yavaş kalsiyum kanallarından (DHPR) hücre içine Ca2+ girişi ile gecikmiş doğrultucu K+ kanallarından (IK) hücre dışına yavaş K+ çıkışının birbirini elektriksel olarak dengelemesi sayesinde gerçekleşir. Bu denge potansiyelin sıfıra yakın pozitif seviyede uzun süre kalmasını sağlar. Sonuç: C şıkkı.

Ductus thoracicus, T12 vertebra seviyesinde yer alan hiatus aorticus'tan geçer. Buradan aorta abdominalis (aorta thoracica'ya dönüşür), ductus thoracicus ve genellikle vena azygos birlikte geçer. Hiatus oesophageus T10'dadır ve özofagus ile n. vagus'ları geçirir. Foramen venae cavae ise T8 seviyesindedir. Sonuç: A şıkkı.

Spirometre yalnızca ağızdan girip çıkan hava hacimlerini ölçebilir. Maksimal ekspirasyondan sonra dahi akciğerlerde kalan hava hacmi olan Rezidüel Hacim (RV) spirometri ile ölçülemez. İçinde rezidüel hacmi barındıran Fonksiyonel Rezidüel Kapasite (FRC = ERV + RV) ve Total Akciğer Kapasitesi (TLC = VC + RV) de doğrudan spirometre ile ölçülemez; helyum dilüsyonu veya pletismografi gerektirir. Vital kapasite, tidal volüm ve ekspiratuvar yedek hacim doğrudan ölçülebilir. Sonuç: D şıkkı.

Fossa ovalis, embriyonik foramen ovale'nin fibröz kalıntısıdır ve septum interatriale'nin sağ atriyuma bakan yüzünde bulunur. Çevresindeki belirgin kas kabartısına ise limbus fossae ovalis (septum secundum kalıntısı) denir. Dolayısıyla atrium dextrum'da yer alır. Sonuç: E şıkkı.

Hemoglobinin oksijene afinitesini azaltarak eğriyi sağa kaydıran faktörler (Bohr etkisi ve doku ihtiyacı durumları): 1) Artmış H+ konsantrasyonu (düşük pH / asidoz), 2) Artmış pCO2, 3) Artmış vücut sıcaklığı, 4) Artmış 2,3-bisfosfogliserat (2,3-BPG). Arteriyel kanda pCO2 artışı eğriyi sağa kaydırarak dokuya oksijen bırakılmasını kolaylaştırır. Düşük sıcaklık, alkaloz, fetal hemoglobin ve düşük 2,3-BPG eğriyi sola kaydırır. Sonuç: B şıkkı.

Musculus cricothyroideus, larenks kasları arasında nervus laryngeus recurrens tarafından innerve EDİLMEYEN tek kastır. Bu kas nervus laryngeus superior'un ramus externus'u tarafından innerve edilir. Görevi ligamentum vocale'leri germek ve sesin perdesini tizleştirmektir. Sonuç: C şıkkı.

Ventrikül depolarizasyonunu (QRS kompleksi) takiben ventriküller kasılmaya başlar. Ventrikül içi basınç atriyum basıncını geçtiğinde AV kapaklar (mitral ve triküspit) kapanır (1. kalp sesi - S1). Ancak henüz aort ve pulmoner kapakları açacak basınca ulaşılmamıştır. Tüm kapakların kapalı olduğu, basıncın dik bir şekilde arttığı ama hacmin sabit kaldığı bu evreye 'izovolümetrik kontraksiyon (eş hacimli kasılma)' denir. Sonuç: A şıkkı.

İnterkostal aralıkta sulcus costae kaburganın alt kenarında yer alır ve nörovasküler demet yukarıdan aşağıya V-A-N (Vena, Arteria, Nervus intercostalis) şeklinde seyreder. Bu demeti yaralamamak için torasentez iğnesi daima altındaki kostanın üst kenarından (yani interkostal aralığın alt sınırından) girilmelidir. Sonuç: D şıkkı.

Santral kemoreseptörler bulbusun ventrolateral yüzeyinde yer alır. Kan-beyin bariyeri yüklü H+ iyonlarına geçirgen değildir ancak yağda eriyen CO2 hızla serebrospinal sıvıya (BOS) geçer. BOS'ta CO2 su ile birleşerek karbonik asit üzerinden H+ ve HCO3- oluşturur. Santral kemoreseptörlerin uyarılmasını sağlayan doğrudan asıl kimyasal medyatör BOS içindeki hidrojen (H+) iyonu konsantrasyonudur. Sonuç: B şıkkı.

Sinus transversus pericardii (Theile kanalı), cerrahi olarak çok önemli bir perikard geçididir. Önde aorta ascendens ve truncus pulmonalis, arkada ise vena cava superior ve atriyumların ön yüzü bulunur. Aort cerrahisinde damarların klemplenmesinde parmak veya klemp bu sinüsten geçirilir. Sinus obliquus pericardii ise pulmoner venler ile VCI arasında kalbin arkasında yer alan kör bir çıkmazdır. Sonuç: E şıkkı.

Starling hipotezine göre net filtrasyon basıncı = [(Pc - Pi) - (πc - πi)] formülü ile belirlenir. Ödem gelişimini artıran durumlar: 1) Kapiller hidrostatik basınç (Pc) artışı, 2) Plazma onkotik/kolloid ozmotik basıncı (πc) azalması (örn. hipoalbüminemi), 3) İnterstisiyel onkotik basınç (πi) artışı, 4) Kapiller geçirgenliğin artması, 5) Lenfatik tıkanıklık. Plazma onkotik basıncının azalması sıvıyı damar içinde tutan emici kuvveti düşürerek dokuya kaçışı artırır. Sonuç: C şıkkı.

Bifurcatio tracheae (ve carina), önde manubrium sterni ile corpus sterni arasındaki eklem olan angulus sterni (Louis açısı / 2. kıkırdak kosta seviyesi), arkada ise T4-T5 vertebra diski seviyesine karşılık gelir. Sonuç: B şıkkı.

Alveolar epiteli döşeyen hücrelerden Tip I pnömositler yassı olup gaz değişiminden sorumludur ve yüzeyin %95'ini kaplar. Tip II pnömositler (büyük alveolar hücreler) ise küboid şekilli olup içerdikleri lameller cisimciklerde sürfaktan (özellikle dipalmitoilfosfatidilkolin - DPPC) sentezleyip salgılarlar. Ayrıca hasarlanan epitelin yenilenmesinde kök hücre görevi görürler. Sonuç: A şıkkı.

Bronşiyal arterler akciğerin besleyici (nutritif) damarlarıdır. Sol taraftaki iki adet arteria bronchialis sinistra genellikle doğrudan aorta thoracica'dan köken alır. Sağ taraftaki tek arteria bronchialis dextra ise en sık 3. sağ posterior interkostal arterden (veya sol üst bronşiyal arterden) çıkar. Dolayısıyla sol bronşiyal arterler doğrudan aortadan köken alır. Sonuç: D şıkkı.

Sinus caroticus (karotis bifurkasyonundaki baroreseptör alanı), gerilme duyusunu ramus sinus carotici (Hering siniri) aracılığıyla nervus glossopharyngeus (CN IX) üzerinden bulbus'taki nucleus tractus solitarius'a (NTS) iletir. Arcus aortae baroreseptörlerinin duyusu ise nervus vagus (CN X) ile taşınır. Sonuç: B şıkkı.

Sağ akciğer orta lobu segmentum mediale ve segmentum laterale'den oluşur. Sol akciğerde orta lob bulunmaz; bunun yerine üst lobun alt kısmında dil şeklinde uzanan lingula yer alır. Lingula pulmonis sinistrae, segmentum lingulare superius ve segmentum lingulare inferius olmak üzere iki segmentten oluşur ve sağ orta loba homologdur. Sonuç: E şıkkı.

Poiseuille kanununa göre direnç (R) = (8 * n * L) / (pi * r^4) formülü ile hesaplanır; yani direnç damar yarıçapının (veya çapının) 4. kuvveti ile ters orantılıdır. Damar çapı yarıya inerse (r -> r/2), direnç 2^4 = 16 katına çıkar. Bu nedenle arteriyoller vazokonstriksiyon ile sistemik vasküler direnci çok dramatik şekilde kontrol eder. Sonuç: C şıkkı.

Normal sakin ekspirasyon pasif bir olaydır (akciğer ve göğüs duvarının elastik geri çekilimi ile olur). Ancak derin, zorlu ve aktif ekspirasyonda karın ön duvarı kasları (musculus rectus abdominis, m. obliquus externus/internus abdominis, m. transversus abdominis) ile musculus intercostalis internus ve intimi aktif olarak kasılır. Sonuç: D şıkkı.

Fötal dolaşımda plasentadan gelen oksijenlenmiş kan vena umbilicalis ile fetüse girer. Bu kanın yaklaşık yarısı ductus venosus (Arantii kanalı) aracılığıyla karaciğer parankimini baypas ederek doğrudan vena cava inferior'a akar. Doğumdan sonra kapanarak ligamentum venosum adını alır. Ductus arteriosus ise truncus pulmonalis ile aorta arasındadır. Foramen ovale ise iki atriyum arasındadır. Sonuç: B şıkkı.